Размышления об отце

Грозен был лик его в тучах над водами детства
(так редко держал на руке мою тёплую голову)
он возвышался для поклоненья и не прощал вины
он корчевал леса и выпрямлял тропы
высоко нёс фонарь когда мы вошли в ночь

думал что сяду я у его десницы
и свет от тьмы отделять мы будем
и судить наших живых
— случилось иначе

трон его вёз на тележке старьевщик
ипотечной выпиской была карта наших владений

он родился во второй раз маленький очень хрупкий
с кожей прозрачной почти незаметными на ощупь хрящами
уменьшал своё тело чтобы принять его смог я

в одном незначительном месте есть тень под камнем

он сам растёт во мне мы пораженья наши вкушаем
взрываемся смехом
когда говорят как мало нужно
чтобы соединиться

---
Перевод с польского

---
Оригинал (автор - Збигнев Херберт):

Rozmyślania o ojcu

Jego twarz groźna w chmurze nad wodami dzieciństwa
(tak rzadko trzymał w ręku moją ciepłą głowę)
podany do wierzenia win nie przebaczający
karczował bowiem lasy i prostował ścieżki
wysoko niósł latarnię gdy weszliśmy w noc

myślałem że usiądę po jego prawicy
i rozdzielać będziemy światło od ciemności
i sądzić naszych żywych
— stało się inaczej

tron jego wiózł na wózku sprzedawca starzyzny
i hipoteczny wyciąg mapę naszych włości

urodził się po raz drugi drobny bardzo kruchy
o skórze przeźroczystej chrząstkach bardzo nikłych
pomniejszał swoje ciało abym mógł je przyjąć

w nieważnym miejscu jest cień pod kamieniem

on sam rośnie we mnie jemy nasze klęski
wybuchamy śmiechem
gdy mówią jak mało trzeba
aby się pojednać